Risale-i Nurdan doğrudan “çevrecilik” terimini kullanmasa da kâinatı bir “kitap” ve “emanet” olarak görerek doğayı koruma bilincini çok güçlü şekilde temellendirmiştir.

 1. Kâinat Allah’ın kitabıdır
Said Nursî’ye göre doğa (ormanlar, denizler, dağlar) rastgele varlıklar değildir. Hepsi Allah’ın isimlerinin tecellisidir.

“Şu kâinat, baştan başa manidar bir kitaptır.”
 Bu bakış açısına göre:
Ağaçlar,  Allah’ın “Rezzak” isminin tecellisi
Sular,  Hayat veren rahmetin göstergesi
Ormanlar,  İlahi sanatın sergisidir.
Sonuç: Doğaya zarar vermek, bu “ilahi kitabı” tahrip etmek anlamına gelir.

 2. İsraf ve tahribat yasaktır.
İslamda israf çok sert bir  şekilde eleştirilir:
“İsraf, nimete karşı hürmetsizliktir.”

 Bu çevreye şu şekilde uygulanır:
Gereksiz ağaç kesmek,  nimete saygısızlıktır.
Suyu kirletmek,  rahmete karşı nankörlüktür.
Doğal kaynakları hoyratça tüketmek  israftır.

 3. Her şey vazifeli ve canlıdır.
Said Nursî, doğadaki her varlığın bir görevi olduğunu söyler:
“Her bir şey, kendi lisan-ı hâliyle Allah’ı zikreder.”
 Buna göre:
Ağaçlar sadece odun değildir
Nehirler sadece su değildir
Hayvanlar sadece kaynak değildir
Hepsi Allah’ı tesbih eden varlıklardır. 
Bu yüzden zarar vermek, sadece fiziksel değil, manevi bir cezayı işlemektir.
 
4. İnsan: Doğanın efendisi değil, emanetçisidir.
İslama göre insan mala- müke 
Sahip değil, emanetçidir.
Tüketici değil, koruyucudur
Bu anlayış şunu gerektirir:
Ormanları korumak
Suyu temiz tutmak
Doğal dengeyi bozmamak bize tevdi edilmiş görevdir.

 5. Şefkat ve merhamet anlayışı, dinimizde en önemli hususlardan biride hiç şüphesiz şefkattir.
Bu şefkat:
Hayvanlara
Bitkilere
Tüm canlılara yönelmelidir
Doğaya zarar vermek, bu şefkat anlayışına aykırıdır.

 Genel Sonuç
 Doğa,  Allah’ın sanatı
 Orman  İlahi sanat galerisi
 Su  Hayat kaynağı ve rahmettir.
 Deniz  Kudretin tecellisidir.
Özetle:
Doğayı korumak sadece çevresel bir görev değil; iman, şükür ve ibadetle ilgili bir sorumluluktur. Ormanı kesmek, suyu kirletmek veya yeşili yok etmek; Dinimizin bakışına göre hem nimete saygısızlık hem de ilahi sanata karşı bir hodbin ve hürmetsizliktir...

Selam ve dua ile...